Przez próg
zapomnimy co się miało stać z naszych rozmów o niczym
przemyślimy co możemy dać
zrozumiemy za pomocą rąk
nasz błąd
wybierzemy wielokrotne z wyjść
odkryjemy niebezpieczną myśl
przeskoczymy bez udziału nóg
przez próg
odnajdziemy się w pobliżu chmur
zatrzymamy serce w czasie snu
obudzimy się bez duszy jak
na wznak
zestrzelimy najdawniejszą z gwiazd
zobaczymy jak się kurczy czasZ rozmów
wynika że
tyle wiemy o świecie
a o nas
trochę mniej
i w banalnym milczeniu
ukrywamy fakt
że przyczyna znaczenie
nie jest ważna
aż tak
wyłudzamy złudzenia
których tyle że są
piękne zanim się zmienią
w nieistnienie
nieistnienie
w nieistnienie